தினம் ஒரு திருக்குறள்

0
125

“நெடுங்கடலும் தன்நீர்மை குன்றும் தடிந்தெழிலி 
தான்நல்கா தாகி விடின்”.

ஆவியான கடல்நீர் மேகமாகி அந்தக் கடலில் மழையாகப் பெய்தால்தான் கடல்கூட வற்றாமல் இருக்கும். மனித சமுதாயத்திலிருந்து புகழுடன் உயர்ந்தவர்களும் அந்தச் சமுதாயத்திற்கே பயன்பட்டால்தான் அந்தச் சமுதாயம் வாழும்.

நெய்தல் நிலம் அதாவது கடலும் கடல்சார்ந்த நிலத்தில் சிறந்த வாழ்க்கை வாழ்பவர்களின் வாழ்வை வானம் வேண்டா வாழ்க்கை எனலாம். ஆனால் வள்ளுவர் இவ்விதமான வாழ்க்கைக்கும் மழை தேவையே என்கிறார். மழை இல்லையென்றால் கடலிலுள்ள நீர்வாழ் உயிர்களும் வாழ்வதரிது என இக்குறள் மூலம் தெரிவிக்கிறார். 

Even the wealth of the wide sea will be diminished, if the cloud that has drawn (its waters) up gives them not back again (in rain)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here